คน-ละ-โลก

บ่ายแก่ แดดจัด วันหนึ่ง เสียงหายใจเข้าดังฟืด

หลังหายใจออก ฟองอากาศค่อย-ค่อยลอยขึ้นเบื้องบน

ผมลอยตัวขนานกับผิวโลก หมุนตัวเบา-เบา กางแขนออก หงายหน้าขึ้นไป…

มองดวงอาทิตย์เลือนรางผ่านห้วงน้ำสีคราม แสงทอส่องทะลุเป็นลำ…

ก่อนถูกดูดซับจางหายไปในความมืด-ของห้วงลึก

คนนับล้านกำลังใช้ชีวิตอยู่ในอีกโลกหนึ่ง-โลกเหนือน้ำ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s